Σχετικά με εμάς

Είμαστε μία ομάδα από ατομικότητες, κάποια από το Anti-covid19δίκτυο αλληλοβοήθειας και αγώνα`που δημιουργήθηκε στην Αθήνα την περίοδο της απαγόρευσης κυκλοφορίας, και κάποια ανεξάρτητα. Μαζευτήκαμε για να αναπτύξουμε μία συλλογική αντίδραση σε ένα θέμα που θεωρείται προσωπικό ζήτημα: την οικιακή βία.
Αυτό το blog είναι το αποτέλεσμα πολλών συζητήσεων προβληματιζόμενοι τη θέση μας και την ικανότητα να αντιμετωπίσουμε την οικιακή βία, ιδιαίτερα εν καιρό κορονοϊού, χωρίς να απευθυνθούμε σε ειδικούς ή θεσμικές οδούς παρεχόμενες από το κράτος. 
Η πατριαρχία υφαίνεται στο ύφασμα της ‘κοινωνίας’ καιη πατριαρχική οικιακή βία που ήδη βιώναμε προσαρμόζεται με τις διάφορες μορφές της στο γενικό πλαίσιο της απαγόρευσης κυκλοφορίας. Η καμπάνια του “μένουμε σπίτι” και τα μέτρα απαγόρευσης κυκλοφορίας ενισχύουν την προϋπάρχουσα κατάσταση ελέγχου. Αναγνωρίζουμε την πατριαρχική βία σαν κάτι πολύ ευρύ που παίρνει πολλές μορφές, από οικιακή βία και παρενόχληση στον δρόμο, μέχρι τον έλεγχο από το κράτος και βίαιους συντρόφους πάνω στα σώματα και τις επιθυμίες μας. Καθημερινά, η παρουσία μας σε δημόσιους χώρους καταδιώκεται από σεξιστές, κουηρφοβικούς, ρατσιστές και αναπηροφοβικούς μπατσους  που μας παρενοχλούσαν από πάντα. Η παρουσία μας θεωρείται έγκυρη μόνο στα σπίτια μας όπου μπορεί να είμαστε καταπιεσμένα και ανασφαλή κάτω από τους νόμους και τους έμφυλους ρόλους.
Περιπτώσεις πατριαρχικής βίας, είτε συμβαίνουν στο δρόμο ή στο σπίτι, πάντα θεωρούνται ότι ανήκουν στην προσωπική σφαίρα. Θέλουμε να αμφισβητίσουμε την βλαβερή ακαμψία του δημόσιου-προσωπικο, ατομικού-πολιτικού χάσματος.Οπουδήποτε λαμβάνει χώρα, ανεξάρτητα αν είναι συναισθηματική, ψυχολογική ή/και σωματική, η οικιακή βία δεν είναι ποτέ το σφάλμα του ατόμου που δέχεται την κακοποίηση. Είναι το κάθε άτομο που υποστηρίζει, προάγει, ανέχεται και μένει σιωπηλό -και ως αποτέλεσμα σιωπά και άλλους- που έχει ευθύνη.
Η οικιακή βία είναι έκφραση της πατριαρχίας, όπως ο έλεγχος των παιδιών από ενήλικες είναι έκφραση ηλικιακών διακρίσεων, όπως η εκμετάλλευση των ζώων για δική μας κατανάλωση είναι έκφραση σπισισμού, όπως οι δολοφονίες από την αστυνομία και οι φυλακές είναι έκφραση κρατικού ελέγχου, όπως οι εργασιακές υποχρεώσεις είναι έκφραση του καπιταλισμού… Όλα αυτά τα καταπιεστικά συστήματα συμμετέχουν και συμβάλλουν στην καταστολή των δικών μας ζωών και των άλλων. Κανένα δεν είναι ελεύθερο όταν οι άλλοι είναι καταπιεσμένοι. Η καταστροφή της πατριαρχίας σημαίνει καταστροφή κάθε είδους αρχής και εξουσίας.
Συνεπώς, με αυτό το blog θέλουμε να αντιμετωπίσουμε το θέμα της οικιακής βίας στηρίζοντας και ενδυναμώνοντας το ένα το άλλο. Κάνοντάς το αυτό, συνειδητά αποστασιοποιούμαστε από την αναγνωρισμένη γνώση ειδικών, συγκεντώνοντας τις αντιδράσεις, αναλύσεις και εμπειρίες μας και ψάχνοντας να δημιουργήσουμε μία κουήρ αναρχική ανάλυση της βίας που συμβαίνει μέσα και έξω από το σπίτι. Προφανώς δεν προσπαθούμε να ακαδημοποιήσουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, αλλά θέλουμε να μοιραστούμε τις σκέψεις μας με άλλα για να αντιταχθούμε στην  οικιακή βία με έναν συλλογικό και αμετανόητα ριζοσπαστικό τρόπο. Έτσι, αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν πτυχές και ερωτήσεις που η αυτή μας η πρωτοβουλία (?) μπορεί να μην απαντά. Κάποιο μπορεί να αμφιβάλλει καν αν τα θέματα της οικιακής βίας μπορούν *εξ ολοκλήρου* να απαντηθούν σε μία πατριαρχική κοινωνία.
Εντούτοις, δημιουργήσαμε αυτό το blog για να ανοίξουμε ένα ασφαλή χώρο* – τουλάχιστον online – για να βρούμε το ένα το άλλο αναγνωρίζοντας ότι το να βρισκόμαστε από κοντά μπορεί να μην είναι πάντα εύκολο ή πραγματοποιήσιμο.
Εδώ θα βρεις ιστορίες και σκέψεις – αν θες να μοιραστείς τις δικές σου μπορείς να βρεις ένα ειδικό μέρος για αυτό στο blog: κείμενα, υλικά και τρόπους δράσεις.
*οι ασφαλείς χώροι είναι ένας μύθος, καθώς κανένας υπάρχων δεν είναι απαλλαγμένος από αυταρχικές και καταπιεστικές συμπεριφορές. Εμείς στοχεύουμε να φτιάξουμε χώρους που υπάρχει επίγνωση για αυτά τα υπάρχοντα μοτίβα και πρόθεση να εναντιωθούμε σε ρατσιστικές, σεξιστικές, ομοφοβικές,τρανσφοβικές, σπισιστικές συμπεριφορές, διάκριση ενάντια σε άτομα με προβλήματα αναπηρίας και μισαλλοδοξία.